Цанлун генералдық аспанның орталығында орналасқан зәулім сарайдың ішінде мазасыз кейіпте ары-бері жүріп жатты. Оның қадамы әрбір тас тақтайға түскен сайын саңқ етіп, бос бөлмеде жаңғырық тудыратын. Бұл әскери қолбасшының мазасын қашырған нәрсе жаудың шабуылы емес, өз үйіндегі күйбең тірлік пен сол үйдің иесі – ванфэй еді.
Ол өзінің айбынды келбеті мен қатал мінезімен танымал болғанымен, өз ванфэйінің алдында әрдайым дәрменсіз күйге түсетін.
– Цанлун! – деген дауыс сарайдың ішін жаңғыртып жіберді.
Генералдың денесі селк етіп, тоқтап қалды да, тез бұрылып жүгіре жөнелді.
http://bllate.org/book/34058/4192725
Готово:
